ยังคงเป็นคำถามชวนฉงนอยู่ในใจมาหลายปี ว่าทำไมป้ายในบ้านเรามันเยอะจนแทบจะบังส่วนสำคัญต่างๆ แถมยังรกหูรกตา เหมือนเดินอยู่ในป่าที่มีต้นไม้เป็นป้ายโฆษณาอีก

เวลาเดินทางโดยเฉพาะขับรถ เชื่อว่าหลายๆคนคงมีโอกาสประมาณว่าจะดูซอยที่ต้องการเลี้ยวรถเข้า หรือป้ายบอกทางหลวง แต่จะมีป้ายต่างๆมาบังตลอด

1406005509-image1bfd5-o

ป้ายคอนโดที่มีคนยืนจับ …

ป้ายผูกกับเสาไฟฟ้า อันนี้มักง่ายสุดบางแห่งล้ำออกมาถึงถนนต้องขับรถหลบ …

ป้ายสติ๊กเกอร์ แปะแม่งงง จนเต็มเสาไฟฟ้า หมูกะทะ , เงินด่วน …

ถ้าไปต่างจังหวัดหน่อย ก็นี่เลย ป้าย สส., ผู้ว่าฯ, อบต. ,กำนัน ยกมาทั้งอำเภอ …

t20130515132055_42070

ป้ายเล็กป้ายน้อยทั้งผูก ทั้งแขวน ทั้งแปะ เยอะชิบหาย ประเทศนี้มันมีภาษีป้ายหรือมีกฏหมายอะไรควบคุมหรือเปล่าหนอ จนบางทีคิดนะว่าบ้านเราน่าจะมีป้ายเยอะจนติดท็อป 5 ของโลก

14074219091407421918l

อีกอันนึงที่โคตรแปลกใจเลยก็คือ “ป้ายห้ามหรือเตือน” เช่น ป้ายห้ามขับรถบนทางเท้า หรือห้ามจอดรถบนทางเท้า จริงๆไม่มีความจำเป็นต้องทำนะ มันไม่ได้ผลเลย เพราะคนมันต้องรู้ว่า ขับรถบนทางเท้าไม่ได้ โดยจิตสำนึกอยู่แล้ว ประเด็นก็แค่มีกล้อง CCTV จับ/ปรับ/ยึด ไม่ต้องมีป้ายมาวางให้เกะกะคนเดินเลย

v7671868-43

บล็อกนี้ก็ไม่มีอะไรมากแค่อยากบอกเล่า เรื่องป้ายต่างๆแค่นั้นครับ ใช้ชีวิตกันต่อไปตอนเดินระวังระวังหัวชนแผ่นป้ายนะ 555

ขอบคุณรูปจาก
http://pantip.com/topic/32356991
http://pr.prd.go.th/khonkaen/ewt_news.php?nid=3240&filename=index_khonkaen
http://www.prachachat.net/default.php
http://topicstock.pantip.com/ratchada/topicstock/2009/03/V7671868/V7671868.html