เอ่ยหัวข้อมายังกับไม่เคยวิ่งซะงั้น เกริ่นมาแบบนี้เพราะเริ่มวิ่งออกกำลังเพื่อลดความอ้วนมาได้สักเดือนนึ้งแล้ว ซึ่งผมเองก็เล่นกีฬามาหลายประเภทไม่ว่าจะเป็น บาสเกตบอล วอลเล่บอล ฟุตบอก โอยเพียบ หรือแม้กระทั่งวิ่งจ๊อกกิ้ง ซึ่งพอได้ศึกษาหาข้อมูลและมีพี่ที่วิ่งอยู่ก่อนมาบอกก็เพิ่งรู้ว่าผมวิ่งผิดซะงั้น รวมทั้งระยะเวลาในการวิ่งเพื่อลดความอ้วนด้วยก็ผิดขอไล่เรียงเลยแล้วกันว่าผมทำอะไรผิดบ้าง “ต้องปล่อยไก่ถึงจะได้ความรู้ที่แท้จริง”

  • การวิ่งระยะไกล หรือจ๊อกกิ้ง ต้องวิ่งเอาส้นเท้าลงก่อน จากนั้นการเก้าจะทำให้เราลงกลางเท้าพอยกสลับขาปลายเท้าก็จะดันขึ้นเองอัตโนมัติ (ผมซัดปลายเท้าเต็มๆ ผลคือเจ็บเข่า)
  • ให้ใช้รองเท้าวิ่งโดยเฉพาะ เพราะจะมีที่ซับแรงกระแทกกระจายน้ำหนัก อย่าใช้รองเท้าผิดประเภทเด็ดขาด (ผมใช้รองเท้าเทนนิสซึ่งมันเหมาะกับสไลด์ออกด้านข้างมากกว่ามาวิ่ง ผลคือเจ็บเข่าซ้ำซ้อน)
  • หายใจโดยใช้กระบังลม คือหายใจเข้า ท้องพองออก หายใจออก ท้องยุบ เพิ่มเติม (ตอนนี้ผมหายใจแบบตื้น กำลังพยายามหายใจลึกให้ได้)

ส่วนเทคนิคอืนๆของการวิ่งก็คงมีอีกเยอะ แต่ขอแค่นี้ก่อนแล้วกัน ตอนนี้ล่าสุดผมเริ่มวิ่งเข้าฝักแล้วลงเท้าได้เต็มที่ ด้วยรองเท้าวิ่งที่เพี่งไปซื้อมาใหม่ 5 พันกว่าบาท แต่คุ้มค่ามาก รู้สึกได้เลยเวลาเราวิ่งแบบไม่เหน็ดไม่เหนื่อยวิ่งมันไปเรื่อยๆ มีความสุขจริงๆ ทั้งที่เมื่อก่อนผมดูเป็นอะไรที่น่าเบื่อแต่ตอนนี้ไม่วิ่งแล้วมันทุรนทุรายยังกะติดยาทีเดียว 555+  สุดท้ายนี้”อยากให้ทุกคนมาวิ่งกันเยอะๆครับ” สุขภาพดีอะไรก็ดีไปหมด