นานมาแล้วเคยบอกกับกลุ่มเพื่อนสมัยอยู่รามฯเสมอว่า “มีความรู้ไม่อดตายหรอก” เพราะตอนนั้นผมจะใช้เวลาหลังเลิกงานอ่านหนังสือ และฝึกเขียนโปรแกรมอยู่เสมอ ตอนนั้นที่หอพักไม่มีอินเตอร์เน็ตยังจำได้ทุกๆวันหลังเลิกงานผมจะ save หน้าเว็บบทความความรู้ต่างๆ จาก computer ที่ทำงานกลับมาอ่านที่หอแทบทุกวัน
บางทีเพื่อนที่มาเยี่ยมที่ห้องก็มีเคืองเพราะไม่ได้คุยกับมันมากนัก 555+ แต่จะว่าไปก็รู้แหล่ะว่าผมกำลังใช้สมาธิอยู่ ถึงเวลาก็แอบมีไปกินเหล้ากันบ้างอิอิ เวลาผ่านไปจนถึงเดี๋ยวนี้ความที่เราทำตัวเหมือน “น้ำไม่เต็มแก้ว” เราจึงทำงานส่วนใหญ่ได้ตามที่ลูกค้าต้องการ และถ้าทำงานออกมาดีเกิดการบอกต่อมันก็จะมีงานมาให้เราเสมอ

ถ้าเรามีความรู้ในสิ่งนั้นๆเตรียมไว้พร้อม เชื่อเถอะโอกาสนั้นจะมาถึงขอให้เราคว้าโอกาสนั้นไว้ด้วยความพร้อมอย่างมั่นใจได้เลย “อย่าให้น้ำเต็มแก้วล่ะ”